Wachten
Hier heeft my Rozemont bescheiden;
Hier, by deez' boom, die weligh wast.
Waer magh de schoone zoo lang beiden,
Dat zy niet op het uurtje past?
Of ben ik wat te vroeg gekomen,
Door drift der min, waer van ik quyn?
o Zaligh velt! o groene boomen!
't Kost hier te nacht wel bruiloft zyn.
Maer och, hoe lang zyn thans de stonden!
Elk omzien duurt een jaer gewis.
Op achten was de komst gevonden:
Ik schat het al ruim negen is.
Val avont. zoudt ge uw' plicht niet weten?
Of is de tydt zyn wieken quyt?
Of heeft Apol zyn zweep vergeten,
Dat hy dus traeglyk zeewaert rydt?
Daghvoerder, laet u dit toch lusten:
Verkort den dagh en rek den nacht.
Spoei voort: gy zult by Thetys rusten,
En ik by 't meisje dat ik wacht.
Tekst H.K. Poot, muziek: Floris Schrama |
Herdenking
De westenwint blies zacht; de zwoele zomer bukte
Met zyn gebloost gelaet de blyde werelt toe;
Het wout was lang erlost van 's gryzen winters roe;
Toen ik met Rozemont de teere kruitjes drukte:
Niet met den voet alleen, aen wien dit slechts gelukte,
't Gebloemtspreidde ons een bedt. och, myn gedachten, hoe!
Och! hoe was in dien nacht myn brandigh hart te moe!
Dat sprong van blydschap op terwyl zy nederhukte.
Wy kenden haet noch nyt noch spyt noch wrevelheit:
't Scheen in Saturnus eeu; doch met dit ondrscheidt:
Dat in den gulden tydt de Min geen minnaers plaegde
Met toorts en boog en schicht: en dat, naer myn onthoudt,
d'Oranje Auroor in 't oost voor ons veel vroeger daegde
Dan ze outtydts was gewent in d'eeu van klinkklaer gout.
Tekst H.K. Poot, muziek: Floris Schrama
|
